س مظنّه در اثناى نماز ، حكم يقين را دارد يا نه ؟ ج اقوى اعتبار ظنّ است مطلقا در عدد ركعات . « 1 » س هر گاه كسى شك كند بعد از اكمال سجدتين در ميانه دو و سه و بنا را به سه گذاشت برخواست يك ركعت هم كرد ، شد چهار ركعت ، هنوز به ركوع نرفته ، مظنّه اش به دو رفت ، چه كند ؟ ج بايد ركعت را خراب كند و بنشيند بر زمين و بنا را بر دو بگذارد و تشهّد بخواند و برخيزد و باقى ماندهء نماز را تمام كند و بعد از سلام ، دو سجدهء سهو براى قيام بىجا و دو سجده به جهت تسبيحات ، يا حمد كه خوانده باشد ، به جا آورد به قصد احتياط نه به نيّت وجوب . س هر گاه در حال قيام شك كند ما بين سه و چهار و بنا را بر چهار گذاشت ، بعد يقين كرد كه در ركعتى كه برخاسته يك سجده نكرده ، چه بايد كرد ؟ ج در اين صورت نمازش باطل است و بايد به هم بزند و از سر بگيرد . 2 - احكام سهو اقسام سهو س احكام سهويّات و كيفيّت آن را بيان فرماييد . سهو در حدث ج سهويّات بر چند قسم است : اول : سهو در طهارتِ از حدث است ، مثل آن كه شروع در نماز نمود به اعتقاد آن كه با وضو است و در اثنا متذكَّر شد كه وضو نداشت « 2 » ، نمازش باطل است و همچنين است حال غسل و تيمّم . سهو در خبث

--> « 1 » و گذشت اعتبار آن نيز در افعال . « 2 » يا آن كه وضوى أو از جهتى باطل بوده .